ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ Ενα «απέραντο εργοτάξιο»…

Θα είναι ίσαμε τρεις μήνες που… ακροβατώ. Πραγματικά με θαυμάζω ως ποδηλάτη, διότι (φτου, φτου!) διασχίζω καθημερινά την οδό Δήμητρας όπου γίνονται έργα και ακόμη επιβιώνω. Yessss! Είμαι πάντα σπίτι μου, στα Ταμπάκικα, κι όχι στην Ορθοπεδική του Νοσοκομείου Λαρίσης ας πούμε, πράγμα που θα ήταν και το πιο φυσιολογικό. Κι επειδή είμαι θετικός τύπος, το έχω δει σαν… παιχνίδι. Survivor τύπου… Ή μάλλον σαν… σπορ. Είμαι σαν σκιέρ που κάνει… σλάλομ, που κατεβαίνει τη βουνοπλαγιά αποφεύγοντας εμπόδια. Αποφεύγω λακκούβες, μπάζα πεταμένα εδώ κι εκεί, σωρούς από υλικά, αμμοχάλικα, κυβόλιθους, μάρμαρα, τα πορτοκαλί πλαστικά προστατευτικά, περνάω με μαεστρία ανάμεσα από τα παρατεταγμένα μηχανήματα του εργολάβου (φορτωτές, μπουλντόζες, «Τζισιπι» κ.λπ.) και όλα αυτά με μουσική υπόκρουση τα… κομπρεσσέρ που… δονούν την ατμόσφαιρα με… «μουσική» την οποία εμείς οι θετικοί τύποι θεωρούμε απλώς μία ακόμα εκδοχή της χέβι μέταλ.

«Αυτή η πόλη δεν κοιμάται ποτέ», έλεγε κάποτε στα χρόνια της αφθονίας ένας δήμαρχος (Τζανακούλης), αλλά νομίζω πιο σωστό είναι να πούμε πως «αυτή η πόλη δεν ησυχάζει ποτέ». Νομίζω καμία ελληνική πόλη δεν ησυχάζει ποτέ. Φιλόδοξοι, πληθωρικοί, «λαίμαργοι» για νέα έργα οι Έλληνες δήμαρχοι, ειδικά οι νεοεκλεγέντες, δεν ησυχάζουν άμα δεν κάνουν την πόλη (και ειδικά το κέντρο της πόλης, που νομίζουν ότι τους φέρνει και ψήφους) ένα «απέραντο εργοτάξιο», κατά το γνωστό ΠΑΣΟΚικό κλισέ απορροφώντας κονδύλια.

Έτσι και κάνεις μια αναδρομή, τρελαίνεσαι, ειδικά εσύ, ο Λαρισαίος. Ήθελε, πραγματικά, κουράγιο να έχεις ζήσει σ’ αυτήν την πόλη… Μεγάλωσες σε μια Λάρισα που τη δεκαετία του ‘70 ήταν ένα τεράστιο γιαπί κι από τότε δεν ησύχασες ποτέ. Ήταν οι πρώτες αντιπαροχές… Τότε χτίστηκαν όλες οι μεγάλες πολυκατοικίες του κέντρου. Στρατιές οι οικοδόμοι, η δουλειά κάνει τους άντρες, «η δουλειά το πηλοφόρι το μυστρί». Σωροί από άμμο στην είσοδο της οικοδομής, τσιμέντα κι ασβέστη, ο θόρυβος της μπετονιέρας δε σταματάει ποτέ και μια μυρωδιά από τσιμέντο, ασβέστη και λαδομπογιά «χαϊδεύει» μόνιμα τα ρουθούνια μας…

Δεκαετία ‘80 μετά και η αντιπαροχή συνεχίζεται με ακόμα πιο άγριες διαθέσεις. ΠΑΣΟΚ βλέπεις, Ανδρέας, έπεσε χρήμα (δανεικό) στην πιάτσα. Αυξήσεις οι δημόσιοι, επιδοτήσεις οι αγρότες, μαύρο χρήμα οι επαγγελματίες, περιζήτητα τα διαμερίσματα. Στο μεταξύ, τρυπώσαμε και στην τότε ΕΟΚ. Κι άρχισαν να χρηματοδοτούνται έργα μέσα από διάφορα προγράμματα. Οι Έλληνες δήμαρχοι έπιασαν δουλειά.

Θυμάσαι; Δεκαετία του ‘80, ο δήμαρχος Λαμπρούλης έχει πια ξεπεράσει τις κομμουνιστικές… αναστολές του και… δέχεται, έστω και δύσκολα, τη χρηματοδότηση της ΕΟΚ. Δραματικά χρόνια… Σκάφτηκε όλη η πόλη. Για χρόνια κινούμασταν δίπλα σε ανοιχτές τάφρους, για χρόνια περπατούσαμε ή οδηγούσαμε σε χωματόδρομους… Στο μεταξύ, η Δημοτική Αρχή Λαμπρούλη ανακάλυψε -από τις πρώτες στην Ελλάδα- τους… πεζόδρομους. Ζήσαμε την «τρέλα» της πεζοδρόμησης του κέντρου… Ξανά γιαπί η Λάρισα, ξανά… «απέραντο εργοτάξιο». Δεκαετία ‘90, ορεξάτος και ορμητικός ο δήμαρχος Καφφές, συνέχισε τις πεζοδρομήσεις κι άνοιξε το μεγάλο κεφάλαιο της διαμόρφωσης του Λόφου του Φρουρίου, αλλά και της Κεντρικής πλατείας… Η ταλαιπωρία της πόλης συνεχίζεται. Και μετά ενέσκηψε Τζανακούλης… Στα δεκαπέντε χρόνια θητείας του, η πόλη δεν ησύχασε ποτέ… Γενική ανάπλαση των μεγάλων κεντρικών (πάντα!) δρόμων, ποδηλατόδρομοι, πλατείες, έργα στο ποτάμι, έργα γενικώς… Και μετά ήρθε ο Καλογιάννης… Στο μεταξύ ανακαλύφθηκε και ο… ΣΒΑΚ, το στένεμα δηλαδή των δρόμων, με σκοπό τον περιορισμό χρήσης Ι.Χ… Ξανά μανά… αναμόρφωση κεντρικών οδών… Κι ας ήταν έργα καινούρια σχεδόν…

Για να καταλάβεις την παράνοια που ζούμε, ένα θα σου πω. Την αγαπημένη οδό Δήμητρας, από την οποία αρχίσαμε, την ασφαλτόστρωσε ο Καφφές, την ανάπλασε ο Τζανακούλης, την αναμόρφωσε και την πεζοδρόμησε κατά το ήμισυ ο Καλογιάννης και τώρα την ξανασκάβει εκ βάθρων ο Μαμάκος, αφού στο μεταξύ ανακάλυψαν ότι δεν είχαν αντικατασταθεί διάφορα δίκτυα. Ναι, έναν… ολοκαίνουριο δρόμο, τον χάλασαν για να τον ξαναφτιάξουν – όπως είχαν κάνει και με τη Μεγάλου Αλεξάνδρου πεντέξι φορές. Αλήθεια, γιατί τα δίκτυα δεν προβλέφθηκαν εξ’ αρχής; Γιατί τόση σπατάλη πόρων – χώρια η ταλαιπωρία των κατοίκων και η ζημιά δεκάδων επιχειρήσεων;

Φυσικά, ανάμεσα στα μεγάλα έργα, να συνυπολογίσεις κι αυτό το ατελείωτο ράβε – ξήλωνε σε πάρα πολλούς μικρότερους δρόμους σε κέντρο και συνοικίες, που στο σύνολό του διαμορφώνει την εικόνα μιας πόλης μονίμως υπό… επισκευή. Σκάβουν όλοι… Η ΔΕΥΑΛ εκσυγχρονίζει αγωγούς ύδρευσης, η ΔΕΗ υπογειώνει, το Φυσικό Αέριο ανοίγει παντού κάθετες τομές, οι εταιρείες τηλεφωνίας τοποθετούν διαρκώς και νέα ταχύτερα δίκτυα… Γιατρέ μου, να τρελαθώ τώρα ή να το αφήσω γι’ αργότερα;

Δεν υπάρχει Λαρισαίος, πιστεύω, που να μην έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό… Κοινότυπο, αλλά πρέπει να το πούμε: πουθενά τέτοιο χάλι, πουθενά σε τέτοιον βαθμό. Τα έργα γίνονται άπαξ και συχνά οι πολίτες δεν παίρνουν είδηση, αφού όλα γίνονται με τη μικρότερη δυνατή όχληση, με εργασίες που ολοκληρώνονται ταχύτατα, δουλεύοντας ακόμη και τις βραδινές ώρες. Εδώ; Τα γνωστά…

Αυτήν τη στιγμή η Λάρισα βιώνει μια ακόμα γενική αναστάτωση… Την οποία θα μπορούσε να ανεχθεί κανείς, αν δεν ήταν μια… συνεχιζόμενη κατάσταση εδώ και χρόνια. Αυτήν την κόπωση του κοινού, την έχει συνυπολογίσει κανείς; Λένε πως τα έργα είναι για καλό, πως λύνουν προβλήματα… Ναι, αλλά ως πότε παλικάρια σε τούτην τη σκλαβιά;

Καμιά φορά κάνω κάτι αιρετικές σκέψεις. Την επόμενη φορά, να μην ψηφίσουμε δήμαρχο επί τη βάσει του πόσα έργα έχει κάνει. Αλλά εκείνον που θα έχει επαναφέρει την πόλη σε μια φυσιολογική λειτουργία, με καλή συντήρηση των υποδομών της και καλή λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών. Ναι στον δήμαρχο που θα επαναφέρει την ηρεμία μας. Που θα κάνει στοχευμένα και αναγκαία έργα, κι όχι τα επαναλαμβανόμενα έργα βιτρίνας στο κέντρο. Όχι στους δήμαρχους – εργοταξιάρχες που θεωρούν ότι η επιτυχία μετριέται με τα κυβικά του μπετόν και τα χιλιόμετρα της ασφάλτου που θα στρώσεις στους ίδιους δρόμους…

Καιρός να ξυπνήσουμε συμπολίτη μου. Να αξιολογήσουμε αλλιώς την κατάσταση. Να απαιτήσουμε μιαν άλλη ποιότητα ζωής, έναν διαφορετικό καθημερινό πολιτισμό για τις ζωές μας.

ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΛΕΣΗΣ

alexiskalessis@yahoo.gr