ΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ Η… διαστημική Λάρισα του 1966!
Η βινιέτα της Ελληνικής Αστροναυτικής Εταιρείας

Διαστημόπλοια, αστροναύτες, εκτοξεύσεις, διαστημικά καύσιμα και το δίκαιο του διαστήματος. Όλα αυτά φάνταζαν, πράγματι, …διαστημικά στη Λάρισα του 1966. Κι όμως, ήταν μερικά από τα ζητήματα που απασχόλησαν τη διάσκεψη της Ελληνικής Αστροναυτικής Εταιρείας, η οποία έγινε στη Λάρισα. Πρωτόγνωρα πράγματα… Πώς προέκυψε; Ίσως «κατόπιν ενεργειών» του Λαρισαίου υφυπουργού Τάκη Γεωργίου… Πάντως, η πόλη έγινε κάτι σαν διαστημικό κέντρο (!) τον Ιούνιο του 1966. Παράλληλα, «άκουσε» πολλές υποσχέσεις. Σήμερα; Όλα ξεχασμένα στη λήθη του χρόνου και άγνωστα στους περισσότερους. Ας θυμηθούμε τα γεγονότα, μέσω του αρχείου της «Ε»…
Η πρώτη διάσκεψη στρογγυλής τραπέζης της νεοσυσταθείσας Ελληνικής Αστροναυτικής Εταιρείας είχε γίνει στις 5 Ιουνίου 1966 στη Λάρισα, όπου και ιδρύθηκε, τιμής ένεκεν, το πρώτο της παράρτημα, εκτός Αθηνών. Σε ρεπορτάζ [1] λίγες ημέρες μετά τη διάσκεψη, ο δημοσιογράφος Βάσος Καλογιάννης κάνει αποτίμηση και αναφέρει: «Ανάψαμε μια φλόγα στη Λάρισα και θα τη διατηρήσουμε εν δράσει…» είπε ο γενικός γραμματεύς της Ελληνικής Αστροναυτικής Εταιρείας κατά την πρόσφατη, πρώτη στην Ελλάδα, Διάσκεψη Στρογγυλής Τραπέζης, με θέμα το «Ταξίδι στη Σελήνη και η Τεχνολογία του Διαστήματος», όταν ανήγγειλε την απόφαση της ΕΑΕ περί την ίδρυση του πρώτου παρατήματός της στη Λάρισα.
Μεταξύ εύθυμης και σοβαρής νότας ο κ. Πετρόπουλος διέγραψε τα μελλοντικά σχέδια της Ελληνικής Αστροναυτικής Εταιρείας, τους υψηλούς στόχους της και επεσήμανε κι υπεγράμμισε τη θέση της θεσσαλικής πρωτευούσης σ’ αυτό το πλάνο, βάσει του οποίου η Ελλάδα του Δαίδαλου και του Ίκαρου, θα ευθυγραμμισθή με τις διαστημικές χώρες που έχουν ήδη κάμει «λήψιν επαφής» με το Σύμπαν. Η τεχνική των πυραυλοκίνητων διαστημοπλοίων, η νομολογία του διαστήματος, η υγιεινή στον διαστημικό χώρο και τέλος, η πείρα και οι προοπτικές της πραγματοποιήσεως του ταξιδιού που οραματίστηκαν ο αρχαίος Πλούταρχος και ο νεότερος Ιούλιος Βερν «από της Γης εις την Σελήνην», ήσαν τα θέματα της διασκέψεως της ΕΑΕ της Λαρίσης, προς την οποία εστράφησαν τα μάτια και τ’ αυτιά των Συνελλήνων.
Και επαληθεύτηκε ότι η Λάρισα είναι ο γεωφυσικός και γεωπολιτικός ομφαλός της χώρας, γύρ’ απ’ τον οποίον κινούνται μια σειρά ιδέες και πραγματικότητες. Κι ακόμη, το λεχθέν ότι η Αποκέντρωση είναι ένα αναντίρρητο γεγονός, καθώς η Γλαύκη της Σοφίας έφυγε πια από τη μονοπωλιακή Αθήνα σκιαγμένη από τις «μπίζνες» και τον αδηφάγο υδροκεφαλισμό του κέντρου. Και εκείνο που ακούστηκε, ότι δηλαδή ο άνθρωπος από κτήνος έγινε λόγος και έργο Θεού, του οποίου εικόνα και ομοίωση αποτελεί κι ο οποίος από γήινο στοιχείο ζωής και θανάτου, αποτελεί κοσμικό ον, είναι τόσο αλήθεια, όσο και το γεγονός ότι ο ίδιος ο Δημιουργός του του επιτρέπει την ένθεη υπερδογματική απογείωση και μετουσίωση στο Σύμπαν, όπου ο νους του μέλλει να κυβερνήση, σύμφωνα με τα ειρηνοποιητικά κελεύσματά του. Και ποιος ξέρει, αν στο απώτερο μέλλον κάποιος Λαρισαίος διαστημικός επιστήμων ή αστροναύτης δεν επαληθεύσει τα τωρινά όνειρα που «σπερμολόγησε» η Αστροναυτική Διάσκεψη: Και ποιος ξέρει ακόμη, αν ο Σεληνιακός «χους» δεν εναποτεθεί στο Λαρισινό Μουσείο, σαν σύμβολο της μυθικής εποχής του Δία, που από τον Ολυμπιακό μας εξαπέλυσε τους κεραυνούς του, που ήσαν κατά κάποιον τρόπο οι πιο αρχέγονοι πύραυλοι;
Η διαστημική τεχνολογία έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της γνώρισμα την ιλιγγιώδη ταχύτητα αναπτύξεως και συναγωνισμού στον κοσμικό στίβο, όπου κάθε κατάκτηση προδιαγράφει αμέσως άλλη μια. Η 4η Οκτωβρίου 1957 πέρασε στην παγκόσμια ιστορία, ως ημεροχρονολογία κατακτήσεως του Σύμπαντος. Μ’ αυτήν την ιστορία τώρα, συνεδέθη και η Λάρισα, η οποία σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις θ’ αποτελέση μιαν από τις βάσεις εμπειρικής λειτουργίας του Διεθνούς Κολλεγίου Διαστημικών Σπουδών, που ήδη αποτελεί μέλημα της «Ουνέσκο» του ΟΗΕ και στο οποίο ασφαλώς, τιμής ένεκεν, θα φοιτήσουν και Λαρισαίοι διαστημικοί επιστήμονες, στις ψυχές των οποίων έχει πέσει ο σπόρος ο καλός της «διαστημικής περιπέτειας». Όλ’ αυτά συμπεριλαμβάνονται στις υποσχέσεις των ιθυνόντων της ΕΑΕ, την πραγμάτωση των οποίων υπεγράμμισε ο Λαρισαίος υφυπουργός Προεδρίας κ. Γεωργίου, σοβαρός παράγων υποστηρίξεως των ωραίων και υψηλών στόχων της».
Η διάσκεψη είχε γίνει στην αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας και επί της ουσίας των λεχθέντων, το ρεπορτάζ [2] αναφέρει: […] «Μετά ταύτα άρχισαν αι ομιλίαι των μελών της Αστροναυτικής Εταιρείας, αι οποίαι συνωδεύοντο υπό φωτεινών εικόνων. Πρώτος ωμίλησεν ο κ. Κ. Παπαδάκης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Εκτόξευσις διαστημοπλοίου, διαδρομή προσεδάφισης εις την Σελήνην». Κατόπιν, ο κ. Αλ. Μανιάτης ανέπτυξε το θέμα «Επιστροφή του διαστημοπλοίου από τον κοσμικόν χώρον και είσοδος αυτού εις την ατμόσφαιραν». Ακολούθως, ο κ. Βαμβακάς ανέπτυξε το θέμα «Καύσιμα προωθήσεως». Εν συνεχεία, ο κ. Π. Χρονόπουλος ανέπτυξε το θέμα «Τα εκ την κατακτήσεως του διαστήματος απορρέοντα νομικά προβλήματα». Τέλος, ο κ. Π. Κορομπίλης ανέπτυξε το θέμα «Βιολογικά προβλήματα κοσμικών πτήσεων». Συμπερασματολογών, ο κ. Η. Πετρόπουλος ανήγγειλεν ότι η Ε.Α.Ε. ιδρύει τιμής ένεκεν, το πρώτον επαρχιακόν παράρτημά της, εν Λαρίση. Επίσης, είπεν ότι με την προσεχή παγκόσμιον σύνοδον των επιστημόνων της αστροναυτικής και διαστήματος, ούτοι θα κληθούν να διέλθουν εκ Λαρίσης. Τέλος, ανέφερεν ότι άμα τη επιστροφή εις την Γην, των πρώτων αστροναυτών εκ της Σελήνης, ούτοι θα παρακληθούν ν’ αποστείλουν δείγματα των ερευνών των, ίνα κατατεθούν εις τον Δήμον Λαρίσης».
————————————
[1]. Εφημερίδα «Ελευθερία», 14 Ιουνίου 1966.
[2]. Εφημερίδα «Ελευθερία», 7 Ιουνίου 1966.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου